Άρθρα
Γιατί η υπέρβαση των γλωσσικών εμποδίων με αφορά τόσο βαθιά
Δημοσιεύτηκε στις:
Γιατί με νοιάζει τόσο να ξεπερνάμε τα γλωσσικά εμπόδια; Η απάντηση βρίσκεται στον πόνο που έχω ζήσει και στην επίμονη επιθυμία μου να μην περάσουν άλλοι τις ίδιες δυσκολίες.
Η αφοσίωσή μου στην υπέρβαση των γλωσσικών εμποδίων δεν οφείλεται μόνο στις απαιτήσεις της δουλειάς μου ως υπεύθυνου προϊόντος στο Τόκιο. Εκεί συχνά γεφύρωνα το χάσμα επικοινωνίας ανάμεσα στις ιαπωνικές ομάδες πωλήσεων και στους αγγλόφωνους μηχανικούς. Πρόκειται για μια αποστολή βαθιά ριζωμένη σε εμπειρίες που θα μπορούσαν να περιγραφούν ως παιδικά τραύματα.
Γεννήθηκα στο Καοσιούνγκ της Ταϊβάν, οπότε η πρώτη μου γλώσσα ήταν τα μανδαρινικά. Λίγο μετά τη γέννησή μου, όμως, μετακόμισα στην Ιαπωνία, όπου τα ιαπωνικά έγιναν γρήγορα η καθημερινή μου γλώσσα. Ήμουν βρέφος και δεν θυμάμαι πώς ένιωσα με εκείνη την πρώτη αλλαγή γλώσσας, αλλά πιθανότατα έθεσε τις βάσεις για τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζα αργότερα.
Η πραγματική μου πάλη με τα γλωσσικά εμπόδια άρχισε όταν πήγα στο δημοτικό σχολείο στην Καλιφόρνια. Δεν ήξερα καθόλου αγγλικά και δεν μπορούσα να επικοινωνήσω με κανέναν. Το ότι ήμουν ο μόνος Ασιάτης μαθητής ενίσχυε την απομόνωσή μου. Στα περισσότερα μαθήματα κοιμόμουν, χωρίς να καταλαβαίνω τίποτα, χωρίς φίλους και μόνος μέχρι να έρθει η μητέρα μου να με πάρει.
Όταν επέστρεψα στην Ιαπωνία, διαπίστωσα ότι η προσωπικότητά μου είχε αλλάξει. Η ατομικότητα και η ελευθερία σκέψης που είχα γνωρίσει στις ΗΠΑ συγκρούονταν με τις ιαπωνικές πολιτισμικές νόρμες. Έτσι βρέθηκα στο περιθώριο και δέχτηκα εκφοβισμό, όχι μόνο από συμμαθητές αλλά και από δασκάλους. Δεν είχα φίλους που να μοιράζονται τη μικτή καταγωγή και τη δυτική νοοτροπία μου. Καθώς και οι δύο γονείς μου ήταν απασχολημένοι με τη δουλειά, έμεινα εντελώς μόνος.
Η διαδρομή μου συνεχίστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, για το λύκειο και το πανεπιστήμιο. Χρειάστηκε άλλη μια προσαρμογή, αυτή τη φορά στα αγγλικά και στη βρετανική κουλτούρα, που διέφερε σημαντικά από όσα είχα ζήσει στις ΗΠΑ. Ήταν μια δύσκολη μετάβαση, αλλά τελικά βρήκα παρηγοριά κοντά σε διεθνείς φοιτητές που ένιωθαν κι εκείνοι πολιτισμικά ξεριζωμένοι και αβέβαιοι για το πού ανήκουν.
Μέσα από αυτές τις εμπειρίες κατάλαβα πόσο βαθιά αρνητικές μπορεί να είναι οι συνέπειες των γλωσσικών εμποδίων. Δημιουργούν απομόνωση, παρεξηγήσεις και έλλειψη επικοινωνίας, που μπορούν να οδηγήσουν σε διακρίσεις και ρατσισμό και να αποθαρρύνουν κάποιον πλήρως από όσα κάνει, ακόμη και από την ίδια τη ζωή. Για σχεδόν τρεις δεκαετίες έζησα τον πόνο και τις δυσκολίες που συνδέονται με αυτά.
Γιατί, λοιπόν, με νοιάζει τόσο να ξεπερνάμε τα γλωσσικά εμπόδια; Η απάντηση βρίσκεται στον πόνο που κουβαλώ σε όλη μου τη ζωή και στην επίμονη επιθυμία μου να μην αναγκαστούν άλλοι να περάσουν τις ίδιες δυσκολίες.